Drzewko oliwne pochodzi z regionu Morza Śródziemnego i od zawsze stanowi część tamtejszego krajobrazu, a oliwa z oliwek stała się podstawowym elementem panującej tam sztuki kulinarnej. Żaden włoski, hiszpański czy grecki szef kuchni nie może obyć się bez oliwy. Oliwa jest też nieodzownym składnikiem „diety śródziemnomorskiej”. Używa się tylko tej najlepszej czyli oliwy extra vergine, która powstaje w wyniku mechanicznego tłoczenia oliwek. Oliwa to po prostu wyciśnięty sok z oliwek pozbawiony w czasie procesu wody, którą zawierają oliwki. Popularność oliwy nieustannie rośnie i przenosi się na kraje spoza basenu Morza Śródziemnego. Oliwa jest coraz częściej używana do doprawiania sałat, mięsa, ryb i warzyw. Od lat o oliwie i jej zdrowotnych właściwościach mówi się również w Polsce, ale w naszych kuchniach ciągle jeszcze królują mniej zdrowe tłuszcze pochodzenia zwierzęcego i oleje, którym brak cennych substancji obecnych w oliwie extra vergine. Dzięki zastosowaniu oliwy nasza kuchnia będzie zdrowsza oraz bogatsza w smak i aromat. Oliwy extra vergine z Carabaña w naszej kuchni na pewno wniosą trochę hiszpańskiego słońca smaku do naszego życia. Niech stanie się nieodzowna!

poniedziałek, 3 października 2011

Royal Madrid Carabaña - Oliwa z Oliwek Extra Virgin



Drzewa oliwne z Carabaña posiadają idealne właściwości do produkcji najwyższej jakości oliwy z oliwek jaką niewątpliwie jest Royal Madrid Carabaña. Wynika to z ich wieku, którego średnia wynosi 200 lat. Fakt ten ma wpływ na dojrzałość owoców i podnosi ich właściwości organoleptyczne. Starodawny zwyczaj sadzenia winorośli pomiędzy drzewami oliwnymi spowodował, iż na dzień dzisiejszy więszość z nich ma przestrzeń o powierzchni dochodzącej nawet do 100 m². To gwarantuje większą ilość składników odżywczych i światła słonecznego dla każdego drzewa. 
Oliwki są zbierane i sortowane ręcznie. Żniwa zaczynają się w grudniu a kończą w lutym. Transport ich do fabryki Santa Lucia jest praktycznie natychmiastowy. Czas od zbioru do rozpoczęcia produkcji oliwy nie przekracza pięciu godzin.

Proces tłoczenia jest całkowicie mechaniczny i odbywa si na zimno. Ogranicza to ilość produkowanej oliwy, ale nadaje za to najwyższy stopień  jakość. Jednym z głównych parametrów wysokiej jakości oliwy z oliwek jest jej kwasowość. W przypadku kategorii extra virgin  nie może to być więcej niż 0,80%. Zazwyczaj dostępne na rynku oliwy extra virgine mają kwasowość  0,40%. Nasza oliwa z oliwek Madrid Royal Carabaña ma wartość 0,13%, co wskazuje na jej wyjątkową jakość i smak. Z każdego drzewa uzyskuje się tylko około dwóch butelek oliwy. Po pełnym procesie przeróbki jest przechowywana w specjalnie przystosowanych do tego pojemnikach. Rozlewana jest do specjalnie zaprojektowanych przez Royal Madrid Carabaña butelek z ciemnego szkła, aby zapobiec utlenianiu się produktu.
Naszą oliwę z oliwek wyróżnia intensywny aromat zielonej oliwki z niewielką nutą pistacji oraz pestek z dyni. Kolor starego złota wyraziście potwierdza jej wysoka wyjątkową jakość 
Doskonały dodatek do mięs, ryb i sałatek.


czwartek, 22 września 2011

Pomidory nadziewane kuskusem – Tomates rellenos de cuscús

Pomidory nadziewane kuskusem – Tomates rellenos de cuscús

Składniki na 4 porcje:
5 dużych pomidorów
150 g kaszy kuskus
2-3 łyżek oliwy z oliwek extra virgin Royal Madrid Carabaña
1 świezy ogórek
2 cebulki wraz ze szczypiorkiem
2 cytryny
Po 2 łyżki posiekanej natki pietruszki i mięty
Pieprz i sól do smaku
1 dl majonezu
Odciąć delikatnie nożem wierzchołki 4 pomidorów i łyżeczką wyciągnąć część miąższu z pestkami. Środki lekko posolić i popieprzyć. Odstawić pomidory do góry dnem na około 15 minut, aby straciły nadmiar soku. Przygotować według przepisu kuskus. Dodać do niego oliwę z oliwek i widelcem rozdzielić ziarna. Ogórek obrać ze skórki i pokroić w drobną kosteczke. To samo zrobić z pozostałym pomidorem i cebulkami wraz ze szczypiorkiem. Włożyć pokrojone skladniki do naczynia, dodac posiekaną natke pietruszki i miętę, skropić sokiem z cytryny, lekko osolić i popieprzyć. Dodać kuskus i wszystko delikatnie wymieszać. Przygotowaną mieszanką nadziewać pomidory, obsypać lekko miętą i podawać z majonezem.

Podudziec wołowy w potrawce – Jarrete guisado

Podudziec wołowy w potrawce – Jarrete guisado
Skladniki na 4 porcje:
Duży kawał wołowiny z częsci podudzia
4 ziemniaki
½ l białego wytrawnego wina
8 małych cebul, najlepiej typu chalota
Cała głowa czosnku
Sól
1 filiżanka oliwy z oliwek extra virgin Royal Madrid Carabaña
Biały pieprz
Wołowinę posolić, popieprzyć i włożyć do dość głebokiego, szklanego naczynia. Z wina i czosnku przygotować marynatę i zalać nią wołowinę. Odstawić w chłodne miejsce na około 8 godzin. Do dużego rondla nalać oliwę z oliwek i zagrzać. Wołowinę wyciągnąć z marynaty i dobrze osuszyć. Włożyć wraz z cebulkami do rondla. Podsmażyć z obu stron, następnie zalać marynatą. Dusić pod przykryciem na małym ogniu około 1 ¾ godziny. Po tym czasie do dać pokrojone na ćwiartki ziemniaki. Dusić jeszcze około ¼ godziny. Rondel odstawić z ognia i pozostawić pod przykryciem około godziny, aby „odpoczęła”, następnie podawać.

Dorsz po galicyjsku

Dorsz po galicyjsku – Merluza a la gallega
Składniki na 4 porcje:
4 dość grube plastry dorsza
8 ziemniaków
125 g zielonego groszku
1 łyżeczka łagodnej czerwonej papryki w proszku
1 filiżanka oliwy z oliwek extra virgin Royal Madrid Carabaña
4 ząbki czosnku
1 cebula
1 pęczek naci pietruszki
Sól
Do dużego rondla nalać wody. Wrzucić pokrojone w plastry ziemniaki, cebulę, 1 ząbek czosnku i natke pietruszki.Posolić i gotowac pod przykryciem, aż ziemniaki będą robić się półmiękkie. Dodać do wywaru plastry dorsz i zielony groszek. Gotować pod przykryciem około 10 minut. Łyżką cedzakową wyciągnać na talerz ziemniaki, dorsza i proszek. Na patelni rozgrzać oliwę z oliwek i podsmażyć resztę czosnku pokrojonego w plasterki. Jak zacznie się lekko rumienić, wrzucić paprykę, zamieszać i odstawić patelnię z ognia, aby papryka sie nie przypaliła.Gotowym sosem polać każdą porcję i natychmiast podawać.

poniedziałek, 27 czerwca 2011

Carabaña


Carabaña położona jest na pograniczu Madrytu z Guadalajarą nad brzegiem przepływajacej rzeki Tajunia. Załozona już za czsów Celtoiberyjczykow, znana im jako Caroca. Sławna przede wszystkim ze swoich cennych źrodeł wodnych.

Historia:
Carabaña jest jedną z najstarszych gmin madryckich. Jej historia zaczyna sie juz od ponad 2000 lat. Jeden z głównych punktow na trakcie miedzy Tarragoną a Meridą.

Pierwsze zaczątki  osady biorą sie już za czasów neolitu, a w trakcie całej swojej historii przewineli sie przez nią Celtoiberyjczycy, Rzymianie i Wizygoci. Zachowane są przede wszystkim ślady z epoki rzymskiej. Ruiny świątyni poświeconej Dianie i resztki ołtarza z inscrypcjami rzymskimi oraz resztki jednego z glównych traktów wiodących z północy na południe informujące nas o silnej osadzie Rzymian na tym terenie. Ostatnie wykopaliska swiadczą o osadzie Wizygodów z czasów VI i VII wieku. Miano wsi nadał jej FelipeII (Filip II) w roku 1559.

Wizyta:
Wizytę naszą niewątpliwie możemy rozpocząć już przy wjeździe do Carabaña z Villarejo i Valdarecete (wiosek graniczących). Tam to też na złączeniu dróg przejedziemy przez warty uwagi most w stylu neoklasycznym i tak dojedziemy do Kaplicy Santa Lucía (Św. Łucji) z XVI wieku z kilkoma jaskiniami oraz pozostalościami wizygockiego cmentarza.
Zbliżając się do centrum musimy koniecznie wstąpić do Kościola de la Asunción (Wniebowstąpienia) wybudowaneego na przełomie XV-XVI wieku. Tam też uwagę naszą skupimy przede wszyskim na doskonale utrzymanej chrzcielnicy z czasów panowania Wizygodów oraz grobowcu z XVII wieku. Z placu kościelnego główną ulicą Real przejdziemy na plac gdzie znajduje sie Urząd Gminy. Na pewno uroku i dostojności dodaje placu Fontanna Carlosa III (Karola III) gdzie odnajdziemy herb Carabaña, przedstawiający w górnej części kolory żyznej niziny gdzie jest położona, czyli zielony, czerwony i żółty. W dolnej cześci natomiast znajduje się wizerunek Fontanny Carlosa III pomiedzy drzewem oliwnym i migdałowym.



Tuż obok fontanny wmurowany w ścianę jednego z budynków mieszkalnych zostal fragment ołtarza z czasow rzymskich.

Z czego jednak najbardziej słynie Carabaña, to są bogate w minerały i sole źródla wody o szerokim zastosowaniu medyczno-kosmetycznym.
Dzięki tym zasobom powstała fabryka, gdzie woda po dzień dzisiejszy jest tam butelkowana. Centrala elektrowodna Chávarri, która powstala w miejsce starego mlyna i gdzie obecnie znajduje się restauracja i muzeum. W pobliżu przechodzi jeden z najdłuższych zielonych szlaków rowerowych okregu madryckiego (liczy ponad 50 km). Przechodząc koło niego dojdziemy do niedawno odnowionego uzdrowiska spa. To tu mozemy skorzystać ze zdrowotnych kąpieli z naturalnych źródeł. Naszą wizytę po Carabaña na pewno ukoronuje spacer po jej okolicach, gdzie napotkamy sie na plantacje drzew oliwnych, których forma i wiek (niektóre tysiącletnie) na pewno zwrócą naszą uwage.



Olivares en Carabaña Fernando Pérez-Vigo (c) 2008
Wyroby:

Oliwa z oliwek ekstra virgine
Różnorodność upraw drzew oliwnych takich jak cornicabra, manzanilla, gordal i carrasqueño na terenie całego regionu Carabaña i okolic pozwala na produkcje „płynnego złota”, czyli najwyższej kategorii oliwy z oliwek ekstra virgine.
Zachowanie starych tradycji połączonych z nowoczesną technika umożliwia proces wyrobu tego cennego soku. Po obiciu oliwek z drzew następuje ich reczna selekcja. Pozostawione są tylko zdrowe owoce, które zostają dostarczone do fabryki.
Tutaj poddane są one oczyszczeniu, które odbywa sie poprzez dmuchanie i odkurzanie bez użycia podczas calego procesu wody.
Bezpośrednio po oczyszczeniu poddawane są tłoczeniu, które odbywa się mechanicznie i
na zimno. Uzyskaną oliwę z oliwek przechowuje sie w specjalnie do tego rzystosowanych pojemnikach.
Butelkowanie odbywa się ręcznie w samodzielnie zaprojektowane butelki z ciemnego szkła. To właśnie chroni ją przed udziałami czynników zewnętrznych i przez co nie traci swoich wartości odżywczych.



Woda źródlana i jej zastosowanie:
 O zastosowaniu zdrowotnym wody ze zrodeł z Carabaña tutejszy mieszkancy wiedzieli juz od dawna.  Z czasem jej wlasciwosci znane byly wiekszosci mieszkancow calego regionu. Do tego stopnia, ze wydobywane zasoby zaczeły być rozprowadzane w karafkach jako lekarstwo na rozne dolegliwosci.

W połowie XIX wieku źródła wody o mocno słonym smaku zainteresowały madryckiego przedsiębiorcę p.Ruperto Jacinto Chávarri. Zostały przez niego poddane różnym analizom, ktore potwierdziły jej wysoki procent siarczano-sodowy.
Ruperto Chávarri po wykupieniu terenów ze złożami wód, buduje nowe przedsiębiorstwo.
Tak to w 1883 roku powstaje fabryka Aguas Minerales Naturales de Carabaña „La Favorita”
(Woda Mineralno-Naturalna “Ulubiona”).
“La Favorita” poddana wielokrotnym badaniom i analizom znalazła zastosowanie w medycynie przy schorzeniach wątrobowych, jelitowych, kardiologiczno-naczyniowych oraz pobudzająca trawienie. Jej bogaty w sole mineralne skład znalazł także zastosowanie w kosmetyce. Przede wszystkim przy dolegliwościach cery tłustej i z trądzikiem.
„La Favorita” została nagrodzona wielokrotnie na różnych kongresach i ekspozycjach krajowych i międzynarodowych, miedzy innymi w Paryżu, Walencji i Reims.
Na początku XX wieku butelki z wodą z Carabaña zaczęto exportowac do wielu krajów w Europie i Ameryce. W tym to czasie zaczęto wykorzystywać sole mineralne do produkcji mydła.
Od 1928 roku Agua de Carabaña  jest zarejestrowana jako produkt do użytku publicznego.





piątek, 24 czerwca 2011

Historia drzewa oliwnego

Mówić o historii drzewa oliwnego, to tak jak mówić o historii ludzkości. Jego historia sięga już sześciu tysięcy lat. Istnieją różne wersje na temat jego pochodzenia , ale jedno jest wiadome, zawsze było symbolem dobrobytu. W starożytności był oznaką "obfitości i pokoju". W kulturze hebrajskiej zaś symbolem "szczęścia i pokoju". 


Jest jednym z najstarszych znanych drzew uprawianych na świecie. Niektórzy historycy przypisyją jego pochodzenie w Persji, inni w Dolinie Nilu, jeszcze inni zaś w Dolinie Jordanu. Większość jednak uważa, że pierwsze plantacje drzewa oliwnego pochodzą ze starożytnej Mezopotamii i stamtąd rozprzestrzenily się na inne kraje. Wielokrotne badania archeologiczne wskazują na oryginalne pochodzenie drzewa oliwnego bierze się od „Oleaster Olea Sylvesris”, który wciąż rośnie dziko w Afryce Północnej, południowej Francji, Włoch, Portugalii oraz w regionach Morza Czarnego i Kaspijskiego. Inną teorią na jego pochodzenie jest "Olea chrysophylla" uprawiane w Etiopii, Kenii i Ugandzie. Jak widać istnieje różnica poglądów na ten temat.



Egipt był pierwszy z krajów, który zaczal wykorzystywac owoc drzewa oliwnego do celow kulinarnych i kosmetycznych. Juz od ponad 5000 lat zaczeto tam proces tloczennia mechanicznego w celu uzyskania oleistego soku, ktory w kuchni byl wykorzystywany do przyprawiania miedzy innymi salaty. Perfumowana oliwe  wykorzystywano do kapieli, a takze do balsamowania cial zmarlych. Z galezi drzew oliwnych robiono korony, krorymi przystrajano glowy momii faraonow.
Od XVI wieku pne Fenicjanie rozprzestrzenili uprawę oliwy na greckie wyspy, a między czternastym a jedenastym wiekiem pne na  Półwysep grecki, co zwiększyło jej rosnące znaczenie w IV wieku pne, kiedy Solon uchwalił dekrety regulujące jej sadzenie.

Grecy, Fenicjanie, Rzymianie, Żydzi, Kartagińczycy, Arabowie i Hiszpanie odpowiedzialni za szerzenie plantacji drzew oliwnych na terenie Basenu Morza Sródziemnomorskiego nie do końca znali jego walory, ale byli świadomi korzyści jakie można z jego czerpać.
Drzewo oliwne bylo chronione przez Greków surowymi karami za nadmierne obrywanie owoców. Groziło wygnaniem a nawet pozbawieniem całego majątku złoczyńca.

Piękna legenda mówi, że powstał spór między bogiem Neptunem i boginią Minerwą nad darem mocy.  Jupiter postanowił, że da dar mocy temu, kto przedstawi mu najbardziej przydatny i korzystny podarunek dla ludzkości. Spór został rozstrzygnięty na korzyść Minervy, która zaprezentowała gałąź drzewa oliwnego. Mocne, silne drzewo  żyjące wieki, a do tego dające owoce nadające się do jedzenia. Poza tym uzyskany z niego płyn miał szczególne właściwosci  "spożycie jego dodawało siły i energii, wzbogacał smak potraw, potrafił załagodzić obrażenia i rany i może służyć do oświetleniem w nocy ". Drzewo stało sie symbolem dobrobytu i zarazem płodności. Do tego stopnia, że kobiety chcące potomstwa spały na jego liściach.

Grecy są odpowiedzialni za wprowadzenie do uprawy drzew oliwnych we Włoszech, gdzie z łatwością dało się dostosować ich uprawę. Tak więc, od VI wieku pne ich plantacje rozłożone były po całym basenie Morza Śródziemnego, poprzez Trypolis, Tunezję, Sycylię, a stamtąd do południowych Włoch.
Narody, spożywające tłuszcze zwierzęce, były uważane prze Rzymian za barbarzyńców.
Drzewo oliwne odgrywało ogromną i ważną rolę w ówczesnych cywilizacjach.
Znalazło zastosowanie w dietetyce, religii, medycynie, do dekoracji ceramiki i ścian, a poza tym było symbolem pokoju i mądrości, a także zwycięstwa. Nawet wieńce przedstawione do zwycięstwa zawodników w Igrzyskach Olimpijskich były wykonane z gałęzi dzikich drzew oliwnych. - Ateny zostały nazwane na cześć bogini Ateny, która sprowadziła drzewo oliwne do miasta; Olive Tree Platona, na ulicy Holly (Iera odos) istnieje po dziś dzień.




wtorek, 14 czerwca 2011

Przepisy - Oliwa z oliwek - Paella valenciana




Paella Valenciana

Składniki na 10 osób:
900 g ryżu
30 cl oliwy z oliwek extra virgine
1½ kg swieżego mięsa z kurczaka
½ kg miesa z królika
100 g żołądków kurzych
400 g fasoli
400 g fasolki szparagowej
600 g dojrzałych pomidorów
¾ l wody
6 cl szfranu, gałązka świeżego rozmarynu
sól do smaku

Przepisy - Oliwa z oliwek - Estofado de ternera con vino tinto (Boeuf bourguignon)



Gulasz wołowy w czeronym winie - Estofado de ternera con vino tinto:

Składniki na 4 osoby:
½ kg wołowiny bez kości
2 grube plastry boczku
1 butelka czerwonego wina wytrawnego
2 marchewki
1 duża cebula
1 duży por
Seler
4 ząbki czosnku
2 listki laurowe
Ziarna pieprzu
Oliwa z oliwek extra virgine
sól do smaku

Przepisy - Oliwa z oliwek - Entrecot con patatas




Stek z ziemniakami – Entrecot con patata              
Składniki na rosół:
Seler
1 mały por
1 marchew
2 ząbki czosnku
Kość na zupę
Pieprz w ziarnach
Oliwa z oliwek extra virgine
Sól
Pozostałe składniki:
1 duży stek wołowy
2 ziemniaki
1 ząbek czosnku
Mała gałązka rozmarynu
Pieprz i sól do smaku
Mała sałata i cebula