Mówić o historii drzewa oliwnego, to tak jak mówić o historii ludzkości. Jego historia sięga już sześciu tysięcy lat. Istnieją różne wersje na temat jego pochodzenia , ale jedno jest wiadome, zawsze było symbolem dobrobytu. W starożytności był oznaką "obfitości i pokoju". W kulturze hebrajskiej zaś symbolem "szczęścia i pokoju".
Jest jednym z najstarszych znanych drzew uprawianych na świecie. Niektórzy historycy przypisyją jego pochodzenie w Persji, inni w Dolinie Nilu, jeszcze inni zaś w Dolinie Jordanu. Większość jednak uważa, że pierwsze plantacje drzewa oliwnego pochodzą ze starożytnej Mezopotamii i stamtąd rozprzestrzenily się na inne kraje. Wielokrotne badania archeologiczne wskazują na oryginalne pochodzenie drzewa oliwnego bierze się od „Oleaster Olea Sylvesris”, który wciąż rośnie dziko w Afryce Północnej, południowej Francji, Włoch, Portugalii oraz w regionach Morza Czarnego i Kaspijskiego. Inną teorią na jego pochodzenie jest "Olea chrysophylla" uprawiane w Etiopii, Kenii i Ugandzie. Jak widać istnieje różnica poglądów na ten temat.
Egipt był pierwszy z krajów, który zaczal wykorzystywac owoc drzewa oliwnego do celow kulinarnych i kosmetycznych. Juz od ponad 5000 lat zaczeto tam proces tloczennia mechanicznego w celu uzyskania oleistego soku, ktory w kuchni byl wykorzystywany do przyprawiania miedzy innymi salaty. Perfumowana oliwe wykorzystywano do kapieli, a takze do balsamowania cial zmarlych. Z galezi drzew oliwnych robiono korony, krorymi przystrajano glowy momii faraonow.
Od XVI wieku pne Fenicjanie rozprzestrzenili uprawę oliwy na greckie wyspy, a między czternastym a jedenastym wiekiem pne na Półwysep grecki, co zwiększyło jej rosnące znaczenie w IV wieku pne, kiedy Solon uchwalił dekrety regulujące jej sadzenie.
Grecy, Fenicjanie, Rzymianie, Żydzi, Kartagińczycy, Arabowie i Hiszpanie odpowiedzialni za szerzenie plantacji drzew oliwnych na terenie Basenu Morza Sródziemnomorskiego nie do końca znali jego walory, ale byli świadomi korzyści jakie można z jego czerpać.
Drzewo oliwne bylo chronione przez Greków surowymi karami za nadmierne obrywanie owoców. Groziło wygnaniem a nawet pozbawieniem całego majątku złoczyńca.
Piękna legenda mówi, że powstał spór między bogiem Neptunem i boginią Minerwą nad darem mocy. Jupiter postanowił, że da dar mocy temu, kto przedstawi mu najbardziej przydatny i korzystny podarunek dla ludzkości. Spór został rozstrzygnięty na korzyść Minervy, która zaprezentowała gałąź drzewa oliwnego. Mocne, silne drzewo żyjące wieki, a do tego dające owoce nadające się do jedzenia. Poza tym uzyskany z niego płyn miał szczególne właściwosci "spożycie jego dodawało siły i energii, wzbogacał smak potraw, potrafił załagodzić obrażenia i rany i może służyć do oświetleniem w nocy ". Drzewo stało sie symbolem dobrobytu i zarazem płodności. Do tego stopnia, że kobiety chcące potomstwa spały na jego liściach.
Grecy są odpowiedzialni za wprowadzenie do uprawy drzew oliwnych we Włoszech, gdzie z łatwością dało się dostosować ich uprawę. Tak więc, od VI wieku pne ich plantacje rozłożone były po całym basenie Morza Śródziemnego, poprzez Trypolis, Tunezję, Sycylię, a stamtąd do południowych Włoch. Narody, spożywające tłuszcze zwierzęce, były uważane prze Rzymian za barbarzyńców.
Drzewo oliwne odgrywało ogromną i ważną rolę w ówczesnych cywilizacjach. Znalazło zastosowanie w dietetyce, religii, medycynie, do dekoracji ceramiki i ścian, a poza tym było symbolem pokoju i mądrości, a także zwycięstwa. Nawet wieńce przedstawione do zwycięstwa zawodników w Igrzyskach Olimpijskich były wykonane z gałęzi dzikich drzew oliwnych. - Ateny zostały nazwane na cześć bogini Ateny, która sprowadziła drzewo oliwne do miasta; Olive Tree Platona, na ulicy Holly (Iera odos) istnieje po dziś dzień.
